Maria Rodziewiczówna (używała pseudonimów Žmogus, Mario, Weryho) to polska pisarka. Urodziła się 2 lutego 1864 we wsi Pieniuha na Grodzieńszczyźnie, zmarła 6 listopada 1944 w folwarku Leonów koło Skierniewic. Była członkinią Warszawskiego Towarzystwa Teozoficznego i Warszawskiego Stowarzyszenia Ziemianek.
Utwory:Gama uczuć (1882)
Straszny dziadunio (1887, przekład niem., czeski 1891)
Dewajtis[18](1889, przekład m.in. litewski – 1890, niem. 1894, angielski – 1901), zekranizowano w 2023 pod tym samym tytułem jako 7-odc. serial tv
Kwiat lotosu (1889)
Szary proch (1889)
Między ustami a brzegiem pucharu (1889); zekranizowano w 1987 pod tym samym tytułem
Ona (1890, przekład niem. 1892)
Błękitni (1890, przekład czeski 1895)
Nowele (1890: Między ustami a brzegiem pucharu i Farsa panny Heni)
Nowele (1890, nowele: Jazon Bobrowski, Pierwsza kula, Nad program, Historia o białym wole, Filantrop)
Obrazki[19] (1891, nowele: Złota dola, Na wigilię, W noc grudniową, Znachor, Myśl, Południca)
Hrywda (1891)
Czarny bóg. Powieść na tle współczesnego zamętu (1892)
Anima vilis (1893, przekład niem., węg. 1899, ang., czeski 1900)
Lew w sieci (1893); następne wydania pt. Jaskółczym szlakiem
Pożary i zgliszcza (1893)[20][21]
Na fali (1894)
Z głuszy (1895, nowele: Noc, Ul, Z tamtej strony, Czarna woda, Młyn Archipa, Na starej choinie, Wpisany do heroldii, Zachód, Pro memoria, Piaski, Szwed, Rozdroże, Posłaniec, Zagony, Czajki)
Jerychonka (1895)
Ryngraf (1895)[22]
Na wyżynach (1896)
Klejnot (1897)
Kądziel (1899, przekład ang. 1901, ros. 1904, fr. 1914)
Barcikowscy (1900)
Gry i zabawy towarzyskie w pokoju oraz na wolnem powietrzu, zebrała i ułożyła Marja Weryho – mała encyklopedia gier i zabaw dziecięcych
Magnat (1900)[23]
Nieoswojone ptaki (1901)
Wrzos (1903); zekranizowano w 1938 pod tym samym tytułem
Macierz (1903)[24]
Światła (1904, wyd. 2 uzupełnione ok. 1929; nowele: Światła, Złe, Na tokach, Skręt, Wydaleni, Pięć koron, Skrzypek, Surma, Drwal, Siódmy syn, Tajemniczy medalik, Wrażenia i przeżycia – Lato 1915)
Czahary (1905)
Ragnarök (1906)[25]
Joan VIII, 1−12 (1906)
Byli i będą (1908; wyd. popr. 1909, przekład węg. 1922)
Rupiecie (1908, wyd. 2 popr. 1909, nowele: Rupiecie, Triumfator, Kamienie, Tutejszy, Tak zwani «Głupi», Ciotka, Lamus, Jan Borucki, Bajka o głupim Marcinie, Hryc, Bagno, «Wołowy czerep», Dobra służba)
Jaskółczym szlakiem (1910); pierwsze wydanie z 1893 jako Lew w sieci
Kamienie. Ciotka. Wpisany do heroldii (1910)[26]
Atma (1911)
Barbara Tryźnianka (1914)
Czarny chleb (1914, wyd. 3 uzupełnione ok. 1930, nowele: Złota dola, Na Wigilię, W noc grudniową, Znachor, Myśl, Południca, Czarny chleb, Jezioro, Kolega Szoll, Pierścień, Starzec, Pierwsza kula, Jedna droga)
Bajka o głupim Marcinie. Nowela (1917)
Lato leśnych ludzi (1920)[27]
Niedobitowski z granicznego bastionu[28] (1926, nowele: Niedobitowski z granicznego bastionu, Tydzień u Niedobitowskich, Niedobitowscy płacą, Sprawa jednorurki nr 3080, Przekroczenie obowiązujących ustaw, Obywatel Kuźma Suprunik, § 4, Czterech małych Mystkowskich, Jutrznia, Świętek)
Florian z Wielkiej Hłuszy (1929); w 1938 ekranizacja filmowa pt. „Florian”
Dwie Rady: Rada Narodowa 1915, Rada Koronna 1925 (1931)
Gniazdo Białozora (1931); ostatnia wydana powieść pisarki
Całkiem, całkiem są jej utwory. Niektóre trącą już myszką, ale mimo wszystko da się czytać. Polecam, jak ktoś oczekuje powieści w starym stylu.