Wątek: Olga Tokarczuk  (Przeczytany 179 razy)

ElGato

  • Miłośnik literatury
  • **
  • Wiadomości: 289
Olga Tokarczuk
« dnia: Kwiecień 24, 2017, 08:33 »
Olga Tokarczuk - (ur. 29 stycznia 1962 w Sulechowie) – polska psycholog, pisarka, eseistka, autorka scenariuszy, poetka, dwukrotna laureatka Nagrody Literackiej „Nike” (2008, 2015).

Życiorys
Olga Tokarczuk wychowała się w Sulechowie, następnie przeniosła się z rodzicami do Kietrza, gdzie ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. C.K. Norwida. Ukończyła psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów jako wolontariuszka opiekowała się osobami chorymi psychicznie. Po studiach pracowała jako psychoterapeutka w poradni zdrowia psychicznego w Wałbrzychu. Gdy jej pierwsze utwory literackie zyskały popularność, zrezygnowała z pracy i po przeprowadzeniu się do Nowej Rudy poświęciła się pisaniu. Mieszka obecnie we Wrocławiu, także w Krajanowie koło Nowej Rudy, w Sudetach Środkowych, pejzaż i kultura tych okolic przewija się w kilku jej utworach. Prowadzi warsztaty prozatorskie w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Była współorganizatorem Festiwalu Opowiadania, podczas którego autorzy krótkich form literackich z Polski i zagranicy prezentują swoje utwory. Od 2008 prowadzi zajęcia z twórczego pisarstwa na Uniwersytecie Opolskim. Była członkinią Zielonych 2004 oraz redakcji „Krytyki Politycznej”.

Twórczość i nagrody
Uhonorowana nagrodami, m.in. nagrodą Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek, Nagrodą Fundacji im. Kościelskich (1997), Paszportem Polityki oraz sześcioma nominacjami do Nagrody Literackiej „Nike”, pięciokrotna laureatka Czytelników „Nike”. W 2008 nagrodzona po raz pierwszy tą nagrodą przez jury. W 2013 otrzymała międzynarodową nagrodę Vilenica, przyznawaną pisarzom z Europy Środkowej. W 2015 ponownie otrzymała Nagrodę Literacką „Nike” za "Księgi Jakubowe".

Zadebiutowała w 1979 na łamach pisma „Na przełaj”, gdzie pod pseudonimem Natasza Borodin ogłosiła pierwsze opowiadania. Jako powieściopisarka zadebiutowała w 1993. Wydała wówczas Podróż ludzi Księgi. Książka uzyskała nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. Publikowała m.in. w „Mandragorze”.

W 1995 ukazała się druga powieść autorki, E.E. Książka opowiada o dojrzewaniu dziewczynki, która nagle uzyskuje zdolności parapsychiczne i równie nagle je traci. Dużym sukcesem Tokarczuk okazała się wydana w 1996 powieść Prawiek i inne czasy. Książka została nominowana do Nagrody Literackiej „Nike” w 1997, uzyskała też nagrodę czytelników. Rok 1998 przyniósł zbiór trzech opowiadań zatytułowany Szafa, a także kolejną powieść pt. Dom dzienny, dom nocny. To drugi utwór Tokarczuk, który został nominowany do Nagrody Literackiej Nike. Do tej samej nagrody nominowany został również zbiór dziewiętnastu opowiadań Gra na wielu bębenkach, wydany w 2001. W 1999 otrzymała nagrodę literacką im. Władysława Reymonta.

W 2004 ukazały się Ostatnie historie. Książka ta składa się z trzech oddzielnych opowieści, ukazanych w niezależnych od siebie czasie i przestrzeni.

W pierwszej połowie października 2007 ukazała się powieść Bieguni. Tokarczuk pracowała nad nią trzy lata. Wspomina, że większość notatek robiła w czasie podróży. „Ale nie jest to książka o podróży. Nie ma w niej opisów zabytków i miejsc. Nie jest to dziennik podróży ani reportaż. Chciałam raczej przyjrzeć się temu, co to znaczy podróżować, poruszać się, przemieszczać. Jaki to ma sens? Co nam to daje? Co to znaczy” – pisze we wstępie autorka. Jak mówi sama Tokarczuk, „pisanie powieści jest dla mnie przeniesionym w dojrzałość opowiadaniem sobie samemu bajek. Tak jak to robią dzieci, zanim zasną. Posługują się przy tym językiem z pogranicza snu i jawy, opisują i zmyślają”. 5 października 2008 otrzymała za Biegunów Nagrodę Literacką „Nike”. Zwyciężyła także w głosowaniu czytelników.

W 2010 została odznaczona Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz została nominowana do Nagrody Literackiej Nike za Prowadź swój pług przez kości umarłych. W 2015 została laureatką Nagrody Literackiej Nike za Księgi Jakubowe, a w styczniu 2017 r. odebrała Międzynarodową Nagrodę Literacką samorządu Sztokholmu za tę samą książkę.

Jest twórczynią wiersza Bardo. Szopka, zawierającego opis ruchomej szopki z klasztoru redemptorystów w Bardzie Śląskim. Ma także honorowe obywatelstwo tego miasta.

Twórczość
Miasto w lustrach (1989), tom poetycki
Podróż ludzi Księgi (1993)
E.E. (1995)
Prawiek i inne czasy (1996)
Szafa (1997)
Dom dzienny, dom nocny (1998)
Opowieści wigilijne (2000), razem z Jerzym Pilchem i Andrzejem Stasiukiem
Lalka i perła (2001)
Gra na wielu bębenkach (2001)
Ostatnie historie (2004)
Anna In w grobowcach świata (2006)
Bieguni (2007)
Prowadź swój pług przez kości umarłych (2009)
Moment niedźwiedzia (2012), zbiór esejów, poprzedzony wstępem Kingi Dunin
Księgi Jakubowe (2014)

źródło wikipedia


Księgi Jakubowe to moje pierwsze spotkanie z autorką. Książka ta jest jak podróż w czasie i podróż przez czas. To świetnie napisana opowieść, ktora przybliża historię sekty żydowskiej ukazując jej losy na tle dziejów Polski i Europy tuż przed rozbiorami. Księgi Jakubowe to opowieść o ludziach, historia opowiadana w baśniowy sposób i mimo, iż oparta na faktach nie pozbawiona magii. Bardzo polecam

Katja

  • Miłośnik literatury
  • *****
  • Administrator
  • Wiadomości: 257
Odp: Olga Tokarczuk
« Odpowiedź #1 dnia: Maj 20, 2017, 13:19 »
Kilka lat temu przeczytałam "E.E". Szczegółów nie pamiętam, ale sama lekturę wspominam dobrze. W przyszłości zapewne sięgnę i po inne ksiażki autorki.